Królewna węgierska, żona Ludwika IV, landgrafa Turyngii, matka trojga dzieci. Jako 20-letnia wdowa po śmierci męża, który zginął w wyprawie krzyżowej, poświęciła się wychowaniu dzieci, modlitwie i służbie ubogim. Ufundowała szpital w Marburgu, gdzie sama posługiwała. W 1228 r. złożyła ślub wyrzeczenia się świata, zostając jedną z pierwszych tercjarek franciszkańskich. Zmarła w wieku 24 lat, a już 4 lata później, w 1235 r. kanonizował ją Grze- gorz IX. Jest patronką dzieł miłosierdzia Niemiec i Węgier. Jej imię przyjęło kilka zgromadzeń zakonnych m.in. elżbietanki, założone przez bł. Marię Luizę Merkert w Nysie w 1842 r. Kościół wspomina ją 17 listopada.