Jeden z dwunastu apostołów Jezusa, brat Jakuba Młodszego, zwany też Judą Jakubowym. Drugie imię Tadeusz, wywodzące się z aramejskiego słowa tadda, znaczy: odważny. Po zesłaniu Ducha Świętego głosił Ewangelię w Palestynie, Syrii, Egipcie i Mezopotamii. Jest autorem jednego z listów Nowego Testamentu. Piętnuje w nim fałszywych nauczycieli, którzy przeniknęli do społeczności chrześcijańskiej, i zachęca wszystkich do mocnego trwania w wierze i walki o prawdę. Zginął śmiercią męczeńską w Libanie lub Persji. Dziś powszechnie czczony jako patron od spraw trudnych i beznadziejnych.