Księżna, małżonka Henryka I Brodatego i matka siedmiorga dzieci, żyjąca w latach ok. 1174–1243, zasłynęła z wielkiej pobożności, działalności charytatywnej (fundowanie szpitali i klasztorów) oraz skromnego trybu życia. Po śmierci męża zamieszkała w ufundowanym przez siebie klasztorze cysterek w Trzebnicy, gdzie spędziła resztę życia jako mniszka. Kanonizowana w 1267 r. przez papieża Klemensa IV, jest patronką Polski, Śląska, Europy, a także małżeństw i rodzin chrześcijańskich.