Członkowie Ruchu Światło-Życie spotkali się dzisiaj w kościele św. Andrzeja. Prowadzący oazy odebrali dekrety posyłające ich do tego zadania. W czasie wakacji odbędzie się 15 turnusów rekolekcji Dzieci Bożych, młodzieżowych i Domowego Kościoła.

Bp Andrzej Iwanecki, który przewodniczył Mszy św., przypomniał pierwszą oazę, którą w 1954 roku ks. Franciszek Blachnicki zorganizował w Bibieli, zabierając na ten wyjazd grupę ministrantów. Nie sposób policzyć, ile przez tych blisko 70 lat odbyło się takich oaz.

- Należy pamiętać, że wyjazd rekolekcyjny i formacja całoroczna w grupach oazowych w parafii nie są względem siebie jakąś konkurencją, ale się uzupełniają. I jedno, i drugie jest ważne dla całej formacji odnowy naszej wiary - podkreślił.

  Ks. Piotr Dyduch został moderatorem diecezjalnym na kolejną 4-letnią kadencję. Mira Fiutak /Foto Gość

Przypomniał, że metoda realizacji programu formacyjnego - „światło-życie” - polega na „szukaniu światła w Słowie Bożym, by wprowadzić je w swoje życie”.

- Ruch Światło-Życie jest ruchem odnowy Kościoła poprzez odnowę każdego poszczególnego uczestnika oazy. To najpierw ja mam się zmienić, dojrzewać w wierze, wzrastać w miłości, nigdy nie utracić nadziei, a później w pokorze i miłości mogę towarzyszyć innym w ich drodze do Boga - powiedział bp Iwanecki. - Zawsze nawrócenie świata, Kościoła, społeczeństwa, każdej rzeczywistości, zaczynamy od siebie - dodał.

Kazanie bp. Andrzeja Iwaneckiego:

Podkreślił, że wyjazd na rekolekcje to ofiarowanie swojego czasu Bogu, drugiemu człowiekowi i samemu sobie.

- Potrzebujemy czasu na refleksję o swoim życiu, na sformułowanie konkretnych postanowień, ocenę przyszłości, aby na nowo odkrywać coraz głębszy sens swojego życia - powiedział.

Na zakończenie Mszy św. odczytał dekret bp. Jana Kopca ustanawiający ks. Piotra Dyducha moderatorem diecezjalnym Stowarzyszenia „Diakonia Ruchu Światło-Życie” na 4-letnią kadencję.

Powołane przed rokiem w diecezji gliwickiej stowarzyszenie (w ramach jego ogólnopolskich struktur) nie tylko ułatwia wiele działań, ale też jest wyrazem dojrzałości ruchu i jego członków. Pokazuje, że wspólnoty oazowe podejmują odpowiedzialność w Kościele, ale też pozwala im lepiej realizować swój charyzmat.