Kuracja – eliminacja
W zbiorowej mogile na opuszczonym, zaniedbanym cmentarzu przy szpitalu psychiatrycznym w Lublińcu spoczywa – według oficjalnych szacunków – 194 dzieci. To ofiary makabrycznego „leczenia”, za pomocą którego naziści pod osłoną wojny wprowadzali swój plan likwidacji słabszych jednostek.
Rok 1939. Lubliniec jest małym, prowincjonalnym miasteczkiem, liczącym około 8 tys. mieszkańców. Może poszczycić się jednak sięgającą XIX w. tradycją wychowania i kształcenia dzieci i młodzieży, zwłaszcza tej „trudnej”, a także leczenia osób psychicznie chorych w rozległym kompleksie szpitali.
Dziękujemy, że z nami jesteś
Masz subskrypcję? zaloguj się
Kup wydanie papierowe lub najnowsze e-wydanie.
To dla nas sygnał, że cenisz rzetelne dziennikarstwo jakościowe. Czytaj, oglądaj i słuchaj nas bez ograniczeń.
Czytasz fragment artykułu
Subskrybuj i czytaj całość
już od 14,90 zł
Poznaj pełną ofertę SUBSKRYPCJI
«
‹
1
›
»
oceń artykuł
