Początkowo nic nie zapowiadało, że Kamil de Lellis zostanie świętym ani nawet prostym zakonnikiem. Przyszły założyciel Zakonu Kleryków Regularnych Posługujących Chorym, od jego imienia zwanych kamilianami, przyszedł na świat w 1550 r. we włoskim miasteczku Bucchianico. Podobnie jak jego ojciec został żołnierzem. Niestety, waleczność i odwaga szły u niego w parze ze skłonnością do pohulanek. Straciwszy wszystko, z niezagojonymi ranami wylądował na ulicy i niechybnie zmarłby jako żebrak, gdyby nie nawrócenie. Pojednawszy się z Bogiem, trafił do Szpitala św. Jakuba w Rzymie, gdzie spędził cztery lata, początkowo jako pacjent, a z czasem również opiekun innych pacjentów.