Zacznijmy od tego, że tradycji stało się zadość i padało, jednak deszcz nie przeraził przybyłych rodzin z dziećmi. Na gości czekały liczne atrakcje, m.in. park linowy, malowanie twarzy, baloniki w różnych kształtach i kolorach, wielobój, pracowania ceramiczna, występy uczniów, rodziców, zespołów i iluzjonisty. Nie zabrakło stoisk z ciastami, watą cukrową, popcornem. Chętni mogli zwiedzić Salezjański Ośrodek Szkolno-Wychowawczy.

Gości przywitał ks. Dariusz Kułan SDB. Zauważył, że od czterech lat odpowiedzialność za organizację pikniku spoczywa na barkach współpracowników salezjańskich. 

- To oni są głównymi organizatorami. To oni ponoszą całą troskę logistyczną, żeby to wszystko pięknie mogło być realizowane. A wszystko po to, by ta Boża radość w naszych sercach mogła stać się udziałem i dzieci i dorosłych. To jest taki czas i miejsce, że jednoczymy nasze talenty, zdolności. Poprzez naszą obecność tutaj chcemy dać radość innym. 

Ksiądz Kułan podziękował wszystkim dorosłym zaangażowanym w przygotowanie tegorocznego pikniku rodzinnego, młodzieży, absolwentom. Podziękował również wychowawcom, nauczycielom, wszystkim dzieciom. 

- Ksiądz Bosko, odnosząc się do relacji z dzieckiem i młodym człowiekiem, pytany częstokroć o radość serca dziecięcego, powiedział w ten sposób: „To, co jest złe; to, co może czynić rzeczy niedobre dla człowieka, nie będzie mogło mieć miejsca wtedy, gdy człowiek jest radosny”. On zachęcał, by poprzez obecność przy dziecku i młodym człowieku skłaniać serce do radości. To jest takie nasze przesłanie, że będąc razem, ciesząc się, dajemy sposobność dzieciom i młodzieży, by pokazali, co mają w sercach najpiękniejszego. A tego piękna dziecięcego i młodzieńczego jest bardzo wiele. Zobaczycie to za chwilę. Wszystkim życzę radosnego świętowania i raz jeszcze Panu Bogu i ludziom, którzy się przyczynili do tego, z serca jestem wdzięczny. 

Piknik rozpoczął się występami talentów szkolnych. Najpierw Ania i Jagoda zaśpiewały piosenkę „Milion reasons”, następnie Oskar i Amelia zaprezentowali tańce towarzyskie, a Kasia wiersz Marii Dąbrowskiej „Niepełnosprawność”.