Nowy numer 24/2021 Archiwum

Pamięta nasze początki

Wakacyjną podróż szlakiem drewnianych kościołów w diecezji wypada rozpocząć od Poniszowic. Dlaczego? Bo tutejsza świątynia sięga zarania chrześcijaństwa na naszych ziemiach.

Jak podaje kronika parafialna, wieś i kościół istniały już w 1175 r. Można je zatem uznać za najstarsze na terenie diecezji. W 2010 r. badania georadarowe ujawniły obecność fragmentów fundamentu pierwszego kościoła z 1175 r. Kościół ten po częściowym zniszczeniu wskutek wichury w 1399 r. odbudowano w 1404 r. z zachowaniem pozostałości pierwotnej budowli. Konsekracji odbudowanej świątyni dokonano 11 października 1499 roku. Pod kościołem mieszczą się trzy krypty grobowe: dwie pod prezbiterium, a jedna pod nawą. W 1650 r. dobudowana została kaplica boczna fundacji Franciszka Rogojskiego ze Słupska k. Toszka (istniejąca dziś kaplica jest jej wierną rekonstrukcją, wykonaną podczas remontu w 2012 r.). W 1852 r. wzniesiono nad zakrystią lożę kolatorską fundacji Aleksandra Zawadzkiego. W latach 1775 i 1834–1835 trwały dalsze przebudowy – m.in. dobudowano soboty, które w 1914 r. zostały odeskowane.

Pomimo tylu transformacji na przestrzeni lat budowla jest dziś w dobrej kondycji, zabezpieczona dla przyszłych pokoleń dzięki remontom i konserwacjom wykonanym w latach 2009–2014.

Czarna Madonna i krzyż głodowy

We wnętrzu kościoła może nas zdziwić, że w ołtarzu głównym wcale nie ma patrona parafii. Św. Jan Chrzciciel, w obrazie ukazującym scenę jego narodzin, „wywędrował” na boczną ścianę, a jego miejsce w ołtarzu zajął obraz Czarnej Madonny. Przybył z Jasnej Góry w 1840 r. jako wotum wdzięczności parafian za ocalenie Poniszowic w czasie zarazy i głodu. W związku z tym historycznym wydarzeniem od 1979 r. w parafii obchodzi się drugi odpust – Matki Boskiej Częstochowskiej (26 sierpnia). Milczącym świadkiem tej historii jest też wysoki, kamienny krzyż z płaskorzeźbą Matki Boskiej Bolesnej – tzw. krzyż głodowy z 1844 r., nieopodal głównego wejścia do świątyni (obecnie jest w konserwacji). Tuż obok kościoła natrafimy na ewenement na skalę europejską – olbrzymią, wolno stojącą dzwonnicę z 1520 r. z potężną izbicą mieszczącą aż cztery dzwony. Najstarszy o imieniu „Słowo Pańskie” z 1536 r. waży 200 kg. W miejsce dwóch innych, zarekwirowanych w 1942 r., parafia ufundowała trzy nowe: św. Jana Chrzciciela (600 kg), Matki Bożej Częstochowskiej (400 kg) i św. Józefa (500 kg).

« 1 2 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama